Walancha's profile^SaKuRa^'s spacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
^SaKuRa^'s spaceYou Say it Best When You Say Nothing at ALL >> September 30 ทางเดินนี้ ความเปลี่ยนแปลง จุดยืนเพราะทางที่ต้องเดิน ทำให้ต้องเดินห่างไกลออกมาจากบ้านของตัวเอง ยิ่งออกมาไกลเท่าไหร่ ความห่างก็ยิ่งเพิ่มขึ้นทั้งระยะทาง และเวลา เข้ามามีสังคมแบบใหม่ ขาดการพูดคุยแลกเปลี่ยนทัศนะ ความคิดกับครอบครัว การมองโลกมองวิถีชีวิตเริ่มเปลี่ยนแปลง เริ่มมองอะไรเป็นเรื่องแบนราบ ขาดมิติ กลายเป็นว่าวันนี้แปลกแยกกับครอบครัว หากเพราะเราละเลยที่จะฝึกคิด ลับทัศนคติต่อสิ่งต่างๆ ที่อยู่รอบตัว ต่อปัญหาต่างๆ ในสังคมใช่หรือเปล่า หรือว่ายิ่งเรียน ก็ยิ่งทำให้ถีบตัวเองขึ้นสูง จนลืมว่าความจริงตัวเธอต้องอยู่ติดดินให้มากที่สุด เพราะจุดยืน ความใฝ่ฝันของเธอก็คือต้องการอยู่กับดิน เริ่มเกิดคำถาม หากยิ่งเรียนสูงขึ้น แล้วกลายเป็นว่าตัวเองเสียอุดมการณ์ไป แล้วเราจะเรียนไปเพื่ออะไร ตัวเรากำลังติดยึดกับทฤษฎี ที่เหมือนเป็นเมฆ จับต้องไม่ได้เหมือน ปรากฎการณ์ที่มันเกิดขึ้นจริง ที่กำลังเผชิญอยู่ ณ ปัจจุบัน คำพูดเหล่านี้ พรั่งพรูออกมาจากปากสมาชิกครอบครัว ที่ต้องการพูดเตือนสติให้ย้อนกลับมามองตัวเอง ทำให้คิดได้ว่าคำพูดคำจาของเราเปลี่ยนไปได้ขนาดไหน เพิกเฉยต่อสิ่งต่างๆรอบตัว มองเป็นเรื่องปกติไปเสียแล้ว ทั้งที่จุดยืนของตัวเอง คือเป็นคนแบกโลก มองทุกเรื่องเป็นสิ่งที่ต้องมีการเปลี่ยนแปลง มันต้องปฏิวัติ กรอบที่... สร้างขึ้น เรากำลังติดอยู่ในกรอบ ไม่รู้จักเข้าใจมัน ว่าต้องเลือกและปรับว่าจะนำมาใช้จริงอย่างไรกับสังคม หลุดพ้นออกจากกรอบนี้ให้ได้ แต่มาคิดอีกที ด้วยนิสัยของเราเองก็มักจะติดอยู่ในกรอบเสมอ หรือว่าต้องสำนึกแล้วว่า โตแล้วจะมาหลงอยู่ในกรอบปกติธรรมดาไม่ได้ เพราะครอบครัวเราไม่ได้ต้องการปลูกฝั่งให้เรา คิด อยู่ ในกรอบปกติ ตั้งแต่แรก เราจะกู้คืน จิตวิญญาณของเรากลับมาได้ไหม >>>> ต้องพยายามซิ เรียกคืนกลับมาให้ได้ "อ้วนคนเดิม" คนนั้น จุดมุ่งหมายสูงสุดของเธอ คืออะไร คือต้องการที่จะอยู่กับประชาชน อยู่กับปัญหา และแก้ไขมันให้ได้ ช่วยเหลือชาวบ้าน ที่ไม่มีกำลังจะต่อสู้กับสิ่งที่กำลังเข้ามา ทำลายวิถีชีวิต ภูมิปัญญา และความยั่งยืนของระบบนิเวศ ข้อคิดวันนี้ "จะเป็นนักวิชาการที่พัฒนาสังคม หรือจะนั่งอยู่บนหอคอยงาช้าง" PS. คิดการใหญ่ แต่แค่ปัญหาตัวเองยังแก้ไม่ได้ แล้วจะฝันไปทำไม แค่ความรับผิดชอบต่อตัวเอง ต่อคนใกล้ตัวยังไม่มี แล้วจะกล้าไปรับผิดชอบต่อสังคมที่ใหญ่มากขึ้นไปกว่านี้ได้ยังไง ยังไม่สายหากคิดจะแก้ตัว ไม่ใช่สิ ยังไม่สายหากคิดจะปรับปรุงตัว คำว่าปรับปรุง คือการแก้ไข พัฒนาให้มันดีขึ้น ทำได้ไหม การศึกษาไม่ได้ช่วยอะไรหรือ? พฤติกรรมของตัวเธอสะท้อน ถึงครอบครัวหรือไม่ อย่าให้คนเขามองกระทบนะ ฝากไว้อีกนิด พูดดี..ทำให้ได้ August 22 ความทรงจำบล็อกที่เคยเขียนอะไรเมื่อยังวัยรุ่นๆ มีแต่เรื่อง พอกลับมาอ่านก็ ฮาเหลือเกิน เป็นความทรงจำ ที่เลือนไปแล้วก็มี อินเตอร์เน็ท มันก็มีดีอย่างนี้นี่เองนะ /////220809//// July 08 โอ้โห้ อย่าน้อยใจนะปีกว่าแล้วหรือนี่ ไม่เคยคิดจะเข้ามาเยือนเลย
แต่ก้อยังอยู่ดี ตามอัตภาพนะ
ว่าจะปล่อยไปเรื่อยอย่างนี้หรือไงดีนะ
เฮ้อ...
เพ้อเจ้อไม่จบสิ้น June 24 ไม่แสดงออกมันไม่ดีเลยหรือป่าวนะ ที่เวลา สิ่งที่ควรแสดงออก กลับไม่ได้แสดงออกไป
แต่ไอเรื่องไม่ดี อารมณ์ร้าย กับชอบแสดงออกไปน่ะ
ไม่ได้พูดไม่ได้แปลว่าไม่ได้รู้สึกนะจ้ะ
คิดถึงตลอด ฝันถึงบ่อยๆ ด้วยซ้ำไป เฮ้อออออ!!~~ วันเวลากลับยิ่งทำให้ภาพฝันมันเยอะมากขึ้น
รักตลอดเวลา แต่ไม่แสดงออกจริงๆนะ เชื่อกันบ้างดิ่
ไว้จะปรับปรุงตัวนะคะ
คิดถึงเพื่อนๆ มากมาย เอาละ อีกแค่อึดใจเดียว เจอกันที่ลาดกระบังนะ 'พระพิรุณผู้เรืองฤทธี'
คิดถึง J_ke ด้วยนะ เหอๆๆ เขินนน
 April 23 คิดถึงทำไมเวลาวันๆ หนึ่งมันเงียบเหงา ไม่มีไรทำขนาดนี้นี่
คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
คิดถึงโว้ย ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
คิดถึงฉิบหายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
Oh My Best Friends |
|
|||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
